De horeca is al maanden dicht. Dat raakt natuurlijk alle ondernemers snoeihard, maar ook de vakmannen en vrouwen uit deze branche, of eenieder met een bijbaan in deze oh zo sociale tak van sport.

En nou zijn wij wel eens benieuwd hoe het met Eindhovens bekendste bartender gaat. Deveron! De leegte is “met geen pen te beschrijven” dus kroop hij achter de laptop en tikte ons het volgende toe:

Wie ben ik, waar werk ik, hoe is het allemaal begonnen?

Hi allemaal! Mijn naam is Deveron en ik werk bij Het Kleine Café op het Wilhelminaplein in Eindhoven. Ik wil voor jullie beschrijven hoe het nu voor mij als horecamedewerker is tijdens deze turbulente tijden.
Allereerst, ik ben bij Het Kleine Café begonnen toen ze opengingen in November 2019. Ik kwam toen net terug van Curacao, nadat ik daar een tijdje heb gewerkt bij een vijfsterrenresort en was dus op zoek naar een baan. Gelukkig kwam mijn toen ex-collega Timothy met het aanbod om met hem en Joseph Murphy (O’Sheas Irish Pub) samen Het Kleine Café op te starten.

De deuren gingen open…

Na een aantal moeizame maanden (de vorige zaak had een reputatie opgebouwd) zagen wij licht aan het einde van de tunnel. Toen carnaval! Het Coronavirus was al volop in het nieuws maar het leek nog een ver-van-mijn-bed show. Fast forward drie weken later. De eerste lockdown.

Plots zit je thuis. Mensen gaan veelal niet in de horeca werken voor het geld. Nee, het zijn mensen-mensen en creatievelingen. Gezelschapsdieren. Van de koks die elke dag de mooiste en lekkerste gerechten neerzetten tot de bartenders die een cocktail in elkaar flansen en de kroegtijgers die ervoor zorgen dat je de volgende ochtend spijt hebt (of juist niet). Horeca is een trots vak. Wij zijn trots. Trots dat wij het mensen naar hun zin maken. Daarom heeft de horeca geen klanten, maar gasten, wij zijn gastvrij.

Opeens valt dat weg. Je zit thuis. Sommigen alleen, sommigen met hun partner. Om toch bezig te blijven gaan sommigen zaken verbouwen. Een plan maken om toch door te gaan als die verdomde lockdown voorbij is. Zo ook wij. De opbrengst van carnaval is geïnvesteerd in terrasmeubels, de zaak hebben wij opnieuw geverfd in een ander kleurtje en er werden menukaartjes geprint. 

1 juni 2020, voor de horeca een historische dag

1 juni 2020, we mochten weer. Na 11 weken niet te hebben gewerkt waren we kapot aan het einde van die dag. Druk dat het was. Maar blij dat we waren. Blij dat we weer gasten mochten ontvangen, drankjes mochten inschenken en gezellige tijden konden creëren. Tot oktober…

Persconferenties werden steevast om 19:00 uur sharp met hoop en angst bekeken. Het was de hel, een tweede lockdown was een feit en ik zat met kippenvel op de bank, thuis… Het moest even landen.

Dit keer mocht mijn vriendin wel doorwerken in het hotel waar zij werkt dus vaak zat ik hele dagen alleen thuis. De stofzuiger, afwas en Playstation werden mijn beste vrienden.
Hier en daar kreeg ik een uitnodiging voor huisfeestjes maar ik nam mijn verantwoordelijkheid en bleef thuis. Wel hebben wij in de korte tijd dat we met de bar open waren een club van vaste gasten opgebouwd, die ons als huiskamer misten, dus zij nodigden mij en mijn collega weleens uit voor een hapje of een drankje. En daar doen we het voor. De vriendschappen die worden gesloten in de café’s, de zakendeals in de restaurants en de liefdesperikelen die zich afspelen in hotels. En dat wordt gemist.

Ik kijk uit naar de tijd dat de horeca haar deuren weer mag openen, ik gasten weer mag ontvangen en amuseren. Ik mis het enorm.

Wil je nog een persoonlijk verhaal van een horecaondernemer lezen? De gezelligste blondie van Eindhoven schreef eerder over haar ervaring. Klik hier.

You May Also Like